Overzicht 2019
Bergklassement

Ook hier aanvankelijk dezelfde namen als de jaren voordien: Andy (3), Kurt (5), en Tom (2).
Wel iets meer op het voorplan dan normaal: Didier (2). Enkel Ben nam een sabbatjaar na eerdere titels in ’13, ’16 en ’18.
Mede doordat Kurt en Tom niet alle bergritten betwistten, vielen zij ook af voor de titel van bergkampioen.
Schoten dan nog over: Andy (die selectief te werk ging qua ritten, om bergpunten te sprokkelen) en Didier ( die alles reed en hierdoor automatisch vooraan meedraaide).
Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat Andy intrinsiek de betere klimmer is, maar hij heeft na verloop van tijd zelf ingezien, dat het niet zo sportief was van zijn kant, om van 2 walletjes te eten: namelijk wekelijks gaan koersen en intussen ook bergkampioen proberen worden bij Pedaal.
In tegenstelling tot wat sommigen dachten, kon en mocht hij dat ook, aangezien dit jaar hierover niets vermeld stond in het reglement van Pedaal. Vanaf volgend jaar zal dit wel het geval zijn.
Ik was dan ook blij dat, na het behalen van zijn Provinciale titel bij de LWU, de sportman in Andy naar boven kwam en hij zelf besliste om niet meer deel te nemen aan de resterende bergritten.
Hierdoor viel de spanning bovenaan het klassement wat weg, maar werd door zijn regelmaat en een paar eerste plaatsen, na 2008 en 2014 ook dit jaar bergkampioen.

Klik hier voor seizoensoverzicht.

Sprintklassement

In het sprintkampioenschap streden over het algemeen dezelfde namen mee voor de dagoverwinningen. Didier Clauwaert (5), Kurt Reyniers (5) en Stefaan Cornelis (5) waarmee we ineens het podium van 2019 verklappen. De andere winnaars waren Nikolaas, Michiel De Cooremeter en Fritz Roels.
Nog een vaste klant met 1 zege was Jeffrey Pofliet, maar hij zat te lang op zijn roze wolk na de geboorte van ‘Lionel’ en won dit jaar ook ‘maar’ 1 sprint (4de in eindklassement)
Een nieuwkomer die zeer regelmatig punten sprokkelde en ook 1 sprint won, is Jo Temmerman.
Hij vervolledigt dit jaar de top 5. Proficiat
Maar dan terug naar de essentie: De sprintkampioen:
Hij won niet alleen 5 sprints, maar kon ook goed rekenen: nadat hij een kleine voorsprong had uitgebouwd was hij ook dikwijls kopman, hierdoor moest hij niet noodzakelijk winnen maar waren 2de en 3de plaatsen voldoende om zijn koppositie vast te houden tot het einde van het seizoen.
Samengevat:
Snel, sterk en slim, dus ook oververdiend voor de 5de maal sprintkampioen -) Didier Clauwaert.

Klik hier voor seizoensoverzicht.

Kilometers - clubkampioen

Algemeen clubkampioen 2019: DIDIER CLAUWAERT
Ik had de afgelopen jaren iemand al veelvuldig horen zeggen “dat is voor mij niet meer” en “daarvoor ben ik te oud geworden”. Maar als hij in het snuitje kreeg dat de kampioenen van de afgelopen 3 jaar, 1 of meerdere ritten zouden missen, besloot hij er dit jaar toch nog maar eens voor te gaan, met succes.
Ik denk dat het hier quasi onmogelijk is om de spanning op te bouwen; over gans de lijn:
– de regelmatigste
– n°1 in bergklassement
– en n°1 in sprintklassement
– en na 2008, 2010 en 2014 voor de 4de keer

Klik hier voor seizoensoverzicht.

Overzicht 2018
Bergklassement

Ook voor de bergkampioen is het dit jaar niet echt spannend geweest. Ben De Clercq, Tom Schepens en Andy Ingels maakten meestal deel uit van de top drie. Ben won met de Hostellerie, de Berendries en de Edelare, de eerste drie bergen. Waardoor hij direct al een serieuze tik uitdeelde aan de concurentie. Tom sloeg terug en won met de Eikenberg, de Muur en de Bosberg, de volgde drie bergen, maar had wegens afwezigheid tijdens de eerste twee bergen toch al een behoorlijke achterstand. Andy beperkte de schade met telkens tweede of derde te worden. Enkel Gratien Scheire kon ook nog zijn graantje meepikken en won op de Steenberg.

Verder in het seizoen kwamen Ben en Tom ongeveer om beurten als eerste en als tweede naar boven en zo bleef het verschil van in het begin van het seizoen ongeveer gelijk.

Na 2013 en 2016. Voor de derde keer al onze verdiende bergkampioen: Ben De Clercq

Klik hier voor seizoensoverzicht

Sprintklassement

In tegenstelling tot de vorige jaren is het voor de sprintkampioen dit jaar nooit spannend geweest. Ik denk dat de suprematie van de sprintkampioen van de vorige jaren daarvoor te groot is geworden en de andere rappe mannen dat ook beseffen dat er geen kruid tegen gewassen is. Didier Clauwaert won de eerste echte sprint. Ongelooflijk maar waar, de eerste vier weken werd er niet gesprint vanwege het te natte of te gladde wegdek. En Didier won op het einde van het seizoen nog 2 keer.  Nikolaas Eeckhout won ook 3 keer. Kurt Reyniers haalde 2 overwinningen. Xavier Geenens, Eddy Van Rysselberghe, Fritz Roels en Andy Ingels wonnen elk 1 keer.

Na 2012, 2013, 2015, 2016 en 2017. Voor de zesde keer al en daarmee mederecordhouder met Eric De Groote, onze sprintkampioen: Stefaan Cornelis

Klik hier voor seizoensoverzicht.

Kilometers - clubkampioen

En ja, ik moet in herhaling vallen. Maar ook voor de clubkampioen is het eigenlijk nooit spannend geweest. Normaal gezien heb je in het begin van het siezoen de verwachting dat er een paar leden clubkampioen willen worden. Maar om kans te maken om clubkampioen te worden moet je bij voorbaat alle zondagen aanwezig zijn. En daar wringt dikwijls het schoentje. En als je daar al enkele jaren mee bezig zijt, dan wordt dat wel eens te veel. En dat was dit jaar zeker te merken. Ik heb in het begin gezegd dat er op 11 maart bij de A’s maar 13 deelnemers waren, omdat de weersverwachtingen niet zo goed waren. En onze huidige clubkampioen Jeffey Polfliet was daar al niet bij. Twee weken daarna ontbrak ook Stefaan Cornelis op het appel en eind april was ook Didier Clauwaert niet aanwezig. Zodat enkel nog Andy Ingels reeds vroeg in het seizoen de enige titelkandidaat was die alle ritten had meegereden.

Andy was er toch nog niet gerust in en streed in het berg- en het sprintkampioenschap dapper mee om zijn puntjes binnen te halen.

En het moet gezegd, hij werd toch wel heel wat beter in de sprint. Hij begint zijn mannetje te staan en eindigt toch al regelmatig bij de top 3.

Door zijn regelmaat is hij nu ook derde geworden in het sprintkampioenschap, na de ongenaakbare Stefaan Cornelis en Didier Clauwaert.

Met een sterke derde plaats in de sprint en een derde plaats in het bergklassement, oververdiend, voor de tweede keer, onze clubkampioen 2018: Andy Ingels

Klik hier voor seizoensoverzicht.

Overzicht 2017
Bergklassement

Voor de bergkampioen is het dit jaar nooit spannend geweest. Kurt Reyniers won de eerste twee bergen, Berendries en Edelare. Maar daarna heeft hij niet genoeg bergritten meegereden om mee te strijden voor de titel. Daarna kwam er een tweestrijd tussen Ben De Clercq en Andy Ingels. De twee kampioenen van de laatste jaren. Ben schreef de meeste overwinningen op zijn naam en kwam 7 keer als eerste boven. Maar ook hij reed te weinig bergritten mee om kampioen te worden. Andy kwam 4 keer als eerste, 5 keer als tweede boven en was de regelmatigste van allemaal.

De bergkampioen van het seizoen 2017, voor de tweede keer al: Andy Ingels

Klik hier voor seizoensoverzicht

Sprintklassement

Ik heb daarnet gezegd dat er dit jaar vier kandidaten waren voor clubkampioen, die alle ritten hebben meegereden. Maar in de wekelijkse sprinten werd al vlug duidelijk dat er slechts twee kandidaten waren voor dit kampioenschap, namelijk Stefan Cornelis en Didier Clauwaert. Het ganse seizoen was het een nek aan nekrace. Tot eind augustus bedroeg het verschil slechts enkele punten tussen deze twee kampioenen van de laatste vijf jaren. Maar de laatste zondag van augustus, een sprint voor 10 punten werd gewonnen door Stefan en Didier haalde geen enkel punt.  De winnaar was gekend.

Voor de volledigheid, de andere winnaars van een rit waren Jeffrey Polfliet met 3 overwinningen, Ben De Clercq met 2 overwinningen, Nikolaas Eekhoudt 2 keer en Kurt Reyniers  1 overwinning.

Na 2012, 2013 en 2015 en 2016. Voor de vijfde keer al onze sprintkampioen: Stefaan Cornelis

Klik hier voor seizoensoverzicht.

Kilometers - clubkampioen

Net als vorig jaar begonnen vier leden aan het seizoen met de ambitie om clubkampioen te worden. De hoofdrolspelers zijn uiteraard de mannen die alle ritten hebben meegereden. De jongeren Andy Ingels en Jeffrey Polfliet en de “ouderen” of beter gezegd de meest ervarene Didier Clauwaert en Stefan Cornelis.

Didier viel als eerste af, door een gebrek aan punten in het bergkampioenschap, waarna hij zich nog uitsluitend toespitste op de sprint.

Andy moest zijn sterkste troef uitspelen in het bergklassement en proberen de schade te beperken in de sprint. Zijn eerste doelstelling haalde hij binnen, maar in de sprint werd hij slechts 6de in de totaalstand, en dat bleek te weinig.

Stefan moest zijn sterkste troef uitspelen in het sprintkampioenschap en proberen de schade beperken in het bergklassement. Ook hij haalde zijn eerste doelstelling binnen en werd 5de in het eindklassement. Eén puntje beter dan Andy dus.

En dan hadden we nog onze Jeffrey, die op voorhand wist dat hij geen sprint- of bergkampioen kan worden en dus in alletwee deze disciplines zo hoog mogelijk moest proberen te scoren. In het beging van het seizoen haalde hij echter te weinig punten in de sprint, zodat niemand er echt rekening mee hield, maar naarmate het seizoen vorderde werd hij steeds beter en regelmatiger en begon zelfs sprinten te winnen. 3 in totaal, zodat hij oprukte naar de 3de plaats in het sprintkampioenschap. De hoogst mogelijke plaats voor hem, na de toch nog snellere Stefan en Didier.

Ook in het bergklassement haalde hij in het begin van het seizoen iets te weinig punten, maar was daarna over het ganse seizoen heel regelmatig. Zijn tactiek, uitgestippeld door zijn mentor Luc Van Laere, bestond erin om Andy zolang mogelijk te volgen, en dat lukte nog ook. Zo werd hij na Andy zelfs 2 in het bergkampioenschap.

 Met dank aan zijn mentor Luc Van Laere, meester tacticus, zelf ook 4 keer clubkampioen geweest, en nu blijkbaar kampioenenmaker.

 Met een sterke derde plaats in de sprint en een puike tweede plaats in het bergklassement, oververdiend, voor de eerste keer, onze clubkampioen 2017: Jeffrey Polfliet

Klik hier voor seizoensoverzicht.